Les deux sud-africains, avec qui je m'entendais trés bien et surtout avec qui j'adorais parler (le néerlandais et l'afrikaans sont des langes trés proches). J'ai beaucoup ri pendant leur skètche lors de notre soirée de représentation (eh oui, on y a encore eu droit, Rotary oblige, d'ailleurs notre interprétation de "petit papa noël" fut un bide mémorable...)... J'étais la seule dans la salle à comprendre, et donc la seule a rire pendant les moments commiques... et il y en avait beaucoup parceque Dewald me fait déjà rire quand il se tait.... alors quand il parle afrikaans et parle du gros derrière de sa bonne (Kyla), je peux pas m'en empécher, c'est vraiment trop drole...
Dit zijn de twee zuid afrikaanen, waar ik het erg goed mee kond vinden, en vooral lekker nederlands mee kon praaten (afrikaans is net hetzelfde maar met woorden die wij niet veel gebruiken, en ze schrijven het erg anders...). Ik moest erg lachen tijdens hun voorstelling in het afrikaans (met Rotary reizen heb je altijd een avond waar elk land iets moet presenteeren, voor de fransen was dat een kerstlied, dat ongeloofelijk vals klonk....). Dewald speelde en oudere man en Kyla een bediende en het klonk gewoon prachtig... ookal kon ik er de logika niet echt inzien (maar later vertelde Dewald dat dat normaal was omdat er geen logika was...)... Vooral zinnen over kyla's "gat" en dergelijke waaren grappig... wel voelde ik me eenzaam omdat ik de enige van 137 jongeren was, die begreep.... Maar het is prachtig om Kyla en Dee's woorden te leezen, dingen zoals "ek hoop dat jy 'n mooi vleis paleis kêrêl kan ontmoet", "die nederlands, dis die beste plek" of "dit voel nie peg om vaarwel te sê nie, en dit is nie lekker nie, maar dit is wat moet gebeur..." nee, vaarwel zeggen is niet lekker... dat is baie waar....
