Ah, Noël... paix sur la terre et surtout paix en Finlande (comme tous les autres jours de l'année d'ailleurs... ce pays est d'un calme!). Noël, fête de famille aussi... mais cette fois avec une autre famille! Je vais pas mentir et dire que c'était facile parceque c'est faux! J'ai beau dire, je pense que ça a été le moment où papa et maman mais surtout les garçons m'ont le plus manqué. Enfin bon, c'est pas pour autant que j'étais sans amis et sans famille puisque j'avais Jonathan et Sari et Jukka qui m'ont accueillis pour Noël. Je venais juste de déménager et aprés plus de 4 mois à vivre avec eux (contre deux semaines avec Leena) je me sentais encore plus chez moi à Virpiniemi... Et j'ai été reçue comme leur fille, et gatée comme les filles aussi. En plus de plusieurs kilos de chocolat et de babioles j'ai eu un nouveau portable (il parrait que je ne pouvais vraiment plus survivre avec mon vieux 3310) et un magnifique bracelet en argent que Leena a fait elle même. Sans oublier la jolie minirobe de john (vous inquiétez pas, la photo suit). Mais le plus beau de tout les cadeaux est quand même de savoir que je serais toujours la bienvenue ici et d'entendre Sari m'appeller "sa grande fille"...
Ah, Kerstmis... vrede op de aarde en vooral vrede in Finland (zoals alle andere dagen van het jaar trouwens... dit land is een en al rust!). Kerstmis, familie feest vooral... maar dit keer met een andere familie! Ik ga niet liegen en zeggen dat het gemakkelijk was want dat was het niet! Ik geloof dat dit het moment is geweest waar ik papa en mama, maar vooral de jongens, het meest gemist heb. Maar het is niet alsof ik zonder vrienden en zonder familie was, aangezien ik Jonathan had en Sari en Jukka die me voor Kerstmis hebben uitgenodigd. Ik was net verhuisd en naar meer dan 4 maanden met hun te hebben geleefd (tegen twee weken met Leena), voelde ik me in Virpiniemi nog het meeste thuis... En ik werd als hun dochter ontvangen en dus ook net als de meiden verwent. Behalve een aantal kilo's chocola en "hebben dingetjes" heb ik nieuwe handy gekregen (volgens Sari kon m'n oude 3310 echt niet langer) en een prachtige zilvere armband die Leena zelf heeft gemaakt. En ook een hele korte jurk van John (de foto volgt). Maar het mooiste cadeau is niettemin te weten dat ik hier altijd welkom ben en om Sari's "groote dochter" te zijn...
Ah, Kerstmis... vrede op de aarde en vooral vrede in Finland (zoals alle andere dagen van het jaar trouwens... dit land is een en al rust!). Kerstmis, familie feest vooral... maar dit keer met een andere familie! Ik ga niet liegen en zeggen dat het gemakkelijk was want dat was het niet! Ik geloof dat dit het moment is geweest waar ik papa en mama, maar vooral de jongens, het meest gemist heb. Maar het is niet alsof ik zonder vrienden en zonder familie was, aangezien ik Jonathan had en Sari en Jukka die me voor Kerstmis hebben uitgenodigd. Ik was net verhuisd en naar meer dan 4 maanden met hun te hebben geleefd (tegen twee weken met Leena), voelde ik me in Virpiniemi nog het meeste thuis... En ik werd als hun dochter ontvangen en dus ook net als de meiden verwent. Behalve een aantal kilo's chocola en "hebben dingetjes" heb ik nieuwe handy gekregen (volgens Sari kon m'n oude 3310 echt niet langer) en een prachtige zilvere armband die Leena zelf heeft gemaakt. En ook een hele korte jurk van John (de foto volgt). Maar het mooiste cadeau is niettemin te weten dat ik hier altijd welkom ben en om Sari's "groote dochter" te zijn...




